عصر عليه السّلام ، به اين كه فرمود به روايت ابن عياش : « اين قائم عليه السّلام حلال مىكند حلال مرا و حرام مىكند حرام مرا و انتقام مىكشد اى محمّد از اعداى من . اى محمّد ! دوست دار او را و دوست دار كسى را كه او را دوست دارد و كسى را كه او دوست مىدارد . » « 1 » چهل و سوم : نزول حضرت روح اللّه ، حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام از آسمان ، براى يارى حضرت مهدى - صلوات اللّه عليه - و نماز كردن در خلف آن جناب . مخفى نماند كه اگر چه بعيد نيست دعواى استقرار مذهب در اين اعصار ، بر افضليّت ائمّهء اطهار عليهم السّلام بر جميع انبيا و مرسلين حتّى اولو العزم كه يكى از ايشان است عيسى عليه السّلام و لكن : اولا : اين مسأله در اعصار سابقه از مسائل نظريّه بود و جمعى مخالف بودند از علماى ما ، چه رسد به اهل سنّت كه پاره‌اى از ايشان حكم به تكفير آن كس كنند كه احدى غير از انبيا را ترجيح بر ايشان دهد . شيخ مفيد در كتاب مقالات « 2 » فرموده كه : قطع كردند گروهى از اهل امامت ، يعنى اماميّه به فضل ائمّه از آل محمّد عليهم السّلام ، بر تمام آنان كه پيش بودند از رسولان و پيمبران ، سواى پيغمبر ما محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و واجب دانستند گروهى از ايشان فضل بر جميع انبيا ، سواى اولو العزم از ايشان عليهم السّلام و امتناع نمودند هر دو قول را فريقى ديگر از ايشان و قطع نمودند به فضل تمام انبيا بر جميع ائمّه عليهم السّلام و اين بابى است كه نيست براى عقول ، مجالى در ردّ و قبول آن و اجماعى نيست بر هيچ يك از آن اقوال . و به تحقيق كه آثارى رسيده از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در امير المؤمنين عليه السّلام و ذريّهء او از ائمّهء

--> ( 1 ) . مقتضب الاثر فى النص على الائمّة الاثنى عشر ، ص 24 . ( 2 ) . اوائل المقالات ، ص 70 .